Gwatemala podzielona jest na 22 departamenty, a te z kolei składają się z municypii.
(2.265 m.n.p.m.). Wulkaniczny szczyt obok wulkanu Pacaya. Znajduje się na nim przekaźnik radiowy. Jego stoki pokryte są starymi, historycznymi pokładami lawy.
Położone jest 25 kilometrów na południe od Guatemala City. Na wybrzeżu zlokalizowane są zakłady przemysłowe co obniża jego znaczenie dla turystyki. W 1998 roku został on poważnie zniszczony przez huragan Mitch. Poprzez zanieczyszczenia zachwiany został jego ekosystem. W jego wodach żyją m.in. pielęgnice zebry. W przeszłości Indianie z okolic jeziora byli pierwszymi, którzy nauczyli się wyrabiać tekilę w Gwatemali. Z jeziorem związana jest legenda o dzieciątku Hatocha, które miało się ukazać w ukrytej pod dnem jaskini. Wydarzenie to celebrowane jest przez mieszkańców, którzy przybywają nad jezioro i wypływają pełnymi kwiatów, oświetlonymi czółnami.
Najczęściej odwiedzany wulkan kraju. Położony jest na południe od jeziora Amatitlan, w starej wulkanicznej kalderze. Od 1965 roku jest w niemal ciągłym cyklu erupcyjnym. Jego wybuchy notowano w latach 1983, 1985, 1989, 1998, 2000. W jego skład wchodzi krater McKenny (nazwa od nazwiska gwatemalskiego naukowca) z gotującą się lawą. W ostatnich latach, na jego stokach zarejestrowano kilka przypadków ograbienia turystów z kosztowności i ubrań. Jego erupcja z 1998 roku spowodowała ogromne, niekontrolowane pożary lasów. Po raz pierwszy również uchodzący popiół wulkaniczny dotarł do Guatemala City.
Pierwsza stolica Kapitanii Generalnej Gwatemali (obecnie w ruinie). Położona jest 6,5 km na południowy-wschód od miasta Antigua Guatemala, w dolinie Almolonga. Założona w 1527 roku, już w roku 1541 zniszczona została doszczętnie wskutek przelania się przez krater wulkanu Aqua zgromadzonych w nim przez miesiące wody i błota. W XVIII wieku ustawiono w nim kościół pod wezwaniem Dziewicy Niepokalanego Poczęcia. Znajduje się w nim rzeźbiona figura zwana "La Chapetona". 8 grudnia podążają do niego spektakularne procesje.
Założone zostało w 1541 roku. Jego nazwa oznacza "miejsce wielu śliwek". Jest centrum wyrębu lasów i hodowli świń. Znajduje się w nim duża ilość warsztatów specjalizujących się w wyrobie sztucznych warzyw i owoców z drewna mahoniowego oraz korzeni kawy. Wyróżnia się kolonialny kościół z ozdobnymi, żebrowymi pilastrami, które dodane zostały po rekonstrukcji z 1717 roku. Na północ od niego ustawiona jest kaplica Dziewicy. 15 sierpnia na cześć świętego patrona miasta (Dziewicy z Assumption), organizowana jest uroczysta fiesta.
Położone jest u stóp wzgórza Tigre (Tygrysa). Jego nazwa pochodzi od przepływających opodal geotermalnych źródeł (dosłownie "gorących wód"). Mieszkańcy wyrabiają jedne z najpiękniejszych huipiles, szmaciane lalki, gigantyczne klamry oraz obrazy o różnej tematyce. Większość z nich posługuje się językiem Cakchiquel.
Założone zostało w XVII wieku, po tym jak przenieśli się do niego mieszkańcy San Juan Perdido (po epidemii wywołanej w ich mieście przez nietoperze). Wyróżnia się neogotycki kościół ze statuą Senora Sepultado. W mieście znajduje się ponadto warsztat ceramiczny Cruz Enrique Espana. Wykonywane są w nim typowo turystyczne ozdoby w postaci różnego rodzaju ptaków, małp i innych zwierząt.
Położona jest w dolinie Panchoy, kilka kilometrów na południowy-wschód od Antigua Guatemala. Założona została pod koniec XVI wieku. Jej mieszkańcy dostarczali do Antiguy drewno opałowe i lód, który zdobywali z wierzchołka wulkanu Aqua. Kobiety noszą tradycyjne czerwone huipiles. Na głównym placu usytuowany jest XVII-wieczny kościół.
Jego mieszkańcy są mistrzami w wykonywaniu przedziwnych, różnego rodzaju latawców. Wiele z nich jest okrągłych, kolorowych, ozdobionych specyficznymi wzorami. Szczególnie widoczne są 1 listopada, kiedy odbywa się ich zbiorowe, uroczyste puszczanie. (Największe z nich mają 12 metrów długości).
(3.880 m.n.p.m.). Trzeci najwyższy wulkan Gwatemali. Posiada dwa szczyty. Wyższy nazywany jest Pico Mayor, a niższy Yepocapa, Tres Hermanas lub Tres Marias. Przy pierwszym z nich zlokalizowanych jest kilka kraterów emitujących siarkę.
(3.766 m.n.p.m.). Góruje nad Antigua Guatemala. W 1541 roku z jego krateru przelała się woda, która wraz z błotem i głazami zalała i zniszczyła doszczętnie pierwszą stolicę kraju Ciudad Vieja. W XVI wieku mieszkańcy pobliskiego Santa Maria de Jesus pobierali z jego czubka lód.
Miejscowi nazywają go "Chi Gag". Od 1524 roku wciąż pozostaje aktywny. Erupcje zanotowano w latach: 1524, 1581, 1582, 1585, 1614, 1623, 1668, 1705, 1717, 1732, 1829, 1857, 1719, 1974. W 1962 roku wulkan rozrywa stożek wypuszczając chmury popiołu i piachu. Zlokalizowane jest na północny-wschód od miasta Antigua Guatemala. Rozciągają się z niego panoramiczne widoki na wulkan Aqua. W 1996 roku dokonano tam spektakularnego rabunku na grupie wycieczki studenckiej podczas którego zabita została jedna osoba.
Departament zdominowany przez poletka uprawy kawy. Pokrywają go również duże połacie przeznaczonych na wyrąb lasów. Znajduje się w nim największa koncentracja kopalni w kraju. Najbardziej z całego kraju celebrowany jest w nim także obrządek Pabaanc. W przeszłością był częścią krainy zwanej "lądem wojen" (Tezulutlan).
Położone są kilka kilometrów od miasta o tej samej nazwie. Stanowi je ciągnący się 3 kilometry w głąb ziemi labirynt komnat i korytarzy. Przepływa przez nie obfite w ryby podziemne źródło Lanquin. Odkryta została przez Majów, którzy po stworzeniu w niej ołtarza modlili się o deszcz i dobre zbiory. (Niektórzy praktykują ten zwyczaj do dzisiaj). Przez kilka pierwszych metrów korytarza zainstalowany jest system oświetleniowy.
Miasteczko w dolinie Polochic (jednym z najcieplejszych miejsc w departamencie). Jego nazwa oznacza "miejsce zielonych wód" i nawiązuje do okolicznych otaczających rzekę bagien. W 1978 roku stało się sławne poprzez przeprowadzoną przez wojsko na protestujących mieszkańcach masakrę.
Wcześniejsza nazwa San Cristobal Cacoj. Położone jest nad jeziorem Chichoj. Znajduje się w nim kościół z 1652 roku. Jego fasada wyróżnia się srebrnymi rzeźbami. Od 21 do 26 lipca odbywa się poświęcony Santiago Apostołowi targ, którego nieodłącznym elementem są tańce folklorystyczne.
Miasteczko położone na wschód od Coban. Wyróżnia się małymi sklepami ze srebrną biżuterią (srebro pochodzi z północy departamentu). Przy głównym kościele miasta działa Muzeum Regionalne z kolekcją wypchanych zwierząt oraz lalek w tradycyjnych strojach.
Wapniowy grzbiet, na którym zaznaczają się procesy krasowe. W wyniku erozji potworzyły się na nim kaskady i małe jeziorka z turkusową wodą. (Woda pochodzi od biegnącej na tym odcinku pod ziemią rzeki Cahabon).
Założone zostało 2 lipca 1545 roku. Wcześniej nazywane było Santa Maria Tactic. Na obrzeżach znajdują się kopalnie cynku i ołowiu. Na wzgórzu Chi Ixhim znajduje się kościół El Calvario (przez Indian nazywany jest kościołem Boga Kukurydzy). Od 11 do 16 sierpnia odbywa się główny targ poświęcony Dziewicy Asuncion.
Departament odznacza się bardzo małą ilością deszczy oraz porastającymi go na znacznym obszarze kaktusami i plantacjami trzciny cukrowej. W przeszłością był częścią krainy zwanej "lądem wojen" (Tezulutlan). 4 maja 1877 roku oficjalnie zadeklarowany został departamentem. 57 % populacji jest pochodzenia indiańskiego.
Miasteczko w dolinie o tej samej nazwie otoczone stromymi, zalesionymi wzgórzami. Wciąż przeprowadzany jest tam przedkolumbijski rytuał Palo Volador, w którym mężczyźni opuszczają się wirując z 30-metrowego słupa na przymocowanych do stóp linach. Mieszkanki noszą tradycyjne bluzki z wykładanymi brokatem na tle geometrycznych wzorów pasami.
(Wcześniejsza nazwa Ropenal). Rolnicze miasteczko na wysokości 982 m.n.p.m. w dolinie Urran z wyróżniającym się kolonialnym kościółkiem. Założone zostało w 1537 roku przez Bartolome de las Casas. W dniach od 19 do 21 stycznia odbywa się lokalny festiwal Rabinal, który znany jest z tradycyjnych tańców i ceremonii Patzca podczas której mieszkańcy nawołują o dobre zbiory płodów rolnych. Nieodłącznym tego atrybutem są noszone maski i drewniane, rzeźbione na kształt węży, ptaków lub ludzkich głów kije.
Co niedzielę w mieście odbywają się targi na których sprzedawane są tradycyjne wyroby rękodzielnicze: ceramika i rzeźby (najczęściej z drzewa morro (kalabasy).
Założone zostało na wysokości 990 m.n.p.m. Otoczone jest wzgórzami Santa Cruz, La Laguna i Pachalum. W czwartki i niedziele organizowane są targi. W miasteczku znajduje się kilka fabryk wyrabiających alkoholowe napoje i kostki brązowego cukru. Dookoła zalegają plantacje trzciny cukrowej. Lokalny kościółek wyróżnia się bogatym w statuetki świętych barokowym ołtarzem oraz olejnymi obrazami. (Zawiera m.in. obraz Dziewicy z Guadelupe).
Założone zostało na wysokości 940 m.n.p.m. W mieście od 25 - 29 września odbywają się główne targi poświęcone patronowi San Miguelowi. Towarzyszą im zawody sportowe i tradycyjne tańce.
Zlokalizowane są w nim dwa kościoły: San Juan Bautista i Sagrado Corazon de Jesus. Mieszkańcy zajmują się uprawą ziemniaków, kukurydzy, fasoli, grochu i kalafiora. Wyrabiane są tu przedmioty ze srebra oraz bardzo popularne w kraju cukierki. Lokalni artyści malują obrazy o tematyce codziennego wiejskiego życia.
W czasach przedkolonialnych stolica szczepu Cakchiguel. W 1514 roku prawie doszczętnie zniszczona została przez pożar. Potem w 1524 roku Pedro de Alvarado założył na jej miejscu pierwszą stolicę Gwatemali. Otoczone lasem sosnowym, położone są na dobrze wyeksponowanych zboczu, 5 kilometrów na południe od Tecpan. Stanowi je kilka kamiennych piramid, 4 ceremonialne place i boisko piłkarskie.
(Jilotepeque Viejo). Zlokalizowane na styku trzech prowincji: Chimaltenango, Guatemala i Quiche. Jedno z nielicznych centrów Majów, które zamieszkałe było w czasach kolonizacji Hiszpańskiej. Było militarną i religijną cytadelą.
Wyznaje się w nim kult Maximona (złego świętego). Rokrocznie jego drewniana figura przenoszona jest do innego domu, którego mieszkańcy mają obowiązek opiekować się nim i udostępniać go dla innych odwiedzających. Dookoła figurki zawsze palą się symbolizujące prośby świeczki (czerwona to np. prośba o miłość, a biała o zdrowie). Oferowane są także w postaci darów papierosy, pieniądze i tzw. ogniste wody jak np. aguardiente.
Jedno z głównych centrów produkujących ceramikę.
Tradycją jest ceremonia biczowania mężczyzn przez kobiety. W roku 1976 San Andres de Itzapa zniszczone zostało przez trzęsienie ziemi. Wyrabia się w nim mydło i świeczki.
Małe, senne miasteczko. W czwartek organizowany jest tam targ. Rokrocznie, w pierwszym tygodniu października odbywa się festiwal patrona miasta Francisa Assini. Wyróżnia się kościół San Francisco i galeria sztuki Tzutujil.
W lipcu 1524 roku, do Tecpan wycofał się Pedro de Alvarado, po tym jak jego wojska pobite zostały pod Iximche. Najprawdopodobniej było to pierwsze miejsce wybrane przez niego na stolicę.
Górski deoartament z głębokimi kanionami i rozległymi płaskowyżami.
Jedno z trzech miast wchodzących w skład tzw. Trójkąta Ixil. Wyróżniają się czerwono-dachówkowe domy z cegieł adobe o drewnianych belkach. Kobiety ubierają kolczyki i naszyjniki ze starych monet. Ich stroje są całe czerwone. Mężczyźni w dalszym ciągu do polowań używają rur przez które wydmuchują zatrute pociski.
Masywny kościół pod wezwaniem Chrystusa Golgoty wyróżnia się drewnianymi belkami i złotymi ozdobnymi liściami. W drugim tygodniu postu odbywa się do niego pielgrzymka wiernych.
(8.000). Położone jest na wysokości 2.030 m.n.p.m. Handlowe centrum regionu. Znajduje się w nim jeden z największych targów indiańskich w kraju. W czwartki i niedziele ściągają do niego okoliczni handlarze oferujący warzywa, owoce, bloki kredowe (będące podstawą do wyrobu proszku, który zmieszany z wodą używany jest do zmiękczania suchej kukurydzy), własnoręcznie wyrabiane obrączki, przyprawy, ubrania i mydła. Miasteczko w przeszłości zwane było: Chaviar, Chiquila ("nad pokrzywami") i Tziguan Tinamit ("otoczone kanionami"). Przed epoką kolonialną zamieszkiwane było przez szczep Cakchiguel. Na jego terenie w przeszłości odnaleziono Popol Vuh (świętą księgę ludu Quiche zwaną "Amerykańską Biblią"). Najważniejszą budowlą jest wzniesiony w 1540 roku kościół Santo Tomas. Niejednokrotnie odbywają się w nim ceremonie niewiele mające wspólnego z religią katolicką. We wnętrzu wyróżnia się sosnowa podłoga. Na głównym placu miasta zlokalizowany jest także inny, mniejszy kościółek Capilla del Calvario. Wyróżnia się także Muzeum Regionalne, gdzie w dwóch dużych salach wystawiane są gliniane dzbany, figury, matates, groty i strzały z obsydianów i krzemieni oraz uzbierana swego czasu przez byłego pastora Ildefonsa Rosobacha kolekcja jadeitów. Miasteczko znane jest z religijnego braterstwa pod nazwą "cofriadas". Wybierani są w nim rokrocznie liderzy, którym w obowiązku przypada opiekowanie się poszczególnymi świętymi patronami (z których najważniejszym jest święty Tomasz - patron miasta). Co niedzielę bractwo organizuje spektakularne podążające do kościoła procesje. Znane jest z fortecy, w jaką zamienili go swego czasu Indianie Quiche. W 1931 roku obwołane zostało pomnikiem narodowym. Podczas lokalnej fiesty 15 sierpnia, praktykowany jest ceremoniał Palo Volador. Na ustawiony na placu wysoki drąg, wspina się 4 śmiałków, by następnie opuścić się z niej na przywiązanych do kostek linach.
Jedno z trzech miast wchodzących w skład tzw. Trójkąta Ixil. Usytuowane jest w paśmie górskim Cuchumatanes. Przed przyjazdem Hiszpanów było centrum produkcji jadeitów. Wyróżnia się domkami o białych ścianach z cegieł adobe oraz brukowanymi ulicami. Kobiety noszą tradycyjne zielone, czerwone, żółte i pomarańczowe huipiles w geometryczne wzory oraz jaskrawoczerwone spódnice (cortes) i frędzlowate nakrycia głowy.
W czwartki i soboty, w miasteczku odbywa się targ. W drugim tygodniu sierpnia organizowana jest fiesta Nebaj z procesjami, tańcami i sztucznymi ogniami. Pod koniec lat 70-tych i na początku 80-tych okolice miasta były areną działalności partyzanckiej Armii Biednych (EGP).
Ruiny antycznej stolicy Majów Quiche, 3 kilometry na zachód od Santa Cruz del Quiche. Po przybyciu do Gwatemali, hiszpańscy konkwistadorzy zmienili jego nazwę na Utatlan, a wkrótce potem całkowicie go zniszczyli. Centralny plac jest najprawdopodobniej miejscem, gdzie w 1524 roku Alvarado spalił żywcem dwóch liderów szczepu Quiche. Obok zlokalizowane są ruiny trzech piramid (Tohil, Auilix i Hacauaitz), które niegdyś kryte były strzechą. Na południe od placu zlokalizowane jest boisko sportowe oraz 100-metrowy tunel. Rozlokowanych jest w nim 9 kapliczek symbolizujących 9 poziomów w podziemnym świecie Majów. Panuje hipoteza, że tunel wybudowany został przez Quiche, którzy chcieli chować w nim swe kobiety i dzieci przez inwazją ze strony Hiszpanii. Miejsce zarośnięte jest wysokimi drzewami i przeryte obronnymi wąwozami. Do dzisiaj część Gwatemalczyków pali tam świece oraz składa ofiary z kurczaków. W małym, lokalnym muzeum wyróżnia się makieta prawdopodobnego pierwotnego układu miasta. Położone jest nad brzegiem rzeki Rio Negro. Jego mieszkańcy trudnią się wydobywaniem prymitywnymi metodami czarnej soli oraz wykonywaniem srebrnej biżuterii..
Jedno z trzech miast wchodzących w skład tzw. Trójkąta Ixil. Bardzo często spowite jest mgłą. Mieszkańcy trudnią się wyrobem worków i lin z roślin włóknistych. Kobiety noszą turkusowe huipiles.
Nad miastem dominuje kamienna, biała bazylika Esquipulas. Poprzedzona jest zadrzewionym parkiem oraz dużą ilością schodów. Była miejscem pielgrzymek nawet w czasach przedkolumbijskich. Według legendy nazwa miasta wzięła się od imienia kacyka zamieszkującego te tereny na początku XVI wieku, który znany był z pokojowego nastawienia do Hiszpanów.
W 1595 roku, w bazylice ustawiono rzeźbiony posąg Chrystusa. Od 1737 roku (po tym jak Pedro Pardo de Figueroa uleczony został z przewlekłej choroby) odbywają się do niego pierwsze masowe pielgrzymki. Budowa nowego kościoła zakończyła się w 1758 roku.
Ze względu na fakt, że niegdyś podpisane zostało w nim porozumienie pokojowe dla Ameryki Środkowej, przez niektórych nazywane jest "Miastem Pokoju". W ciągu roku odwiedzone jest przez ponad milion wiernych.
(1.650 m.n.p.m.). Z wyglądu przypomina raczej hałdę. Szczyt wypełnia na wysokości 1.285 metrów kraterowe jezioro i otacza gęsty tropikalny las.
(1.903 m.n.p.m.). Lokalnie zwany Cerro de Chiramay, położony jest 10 km na południe od miasta Quetzaltenango.
Departament, w którym popularne są domki z liści i pni palm.
Znajduje się w nim stanowisko archeologiczne Guaitan.
Departament o najbogatszej i najbardziej zróżnicowanej faunie i florze. Około 1200 lat temu w regionie tym kwitła cywilizacja Majów. Przez ostatnie stulecia odcięty od reszty Gwatemali ze względu na prawie całkowity brak połączeń drogowych. Jest jedynym departamentem, w którym wydobywa się ropę naftową.
Nazywana jest "jaskinią węży". Była miejscem, w którym Majowie odbywali swoje rytuały. Wyróżnia się dużą ilością stalaktytów i stalagmitów. Jedna z formacji skalnych przypomina Boga Deszczu Chaca, a inna podobna jest do marimby. Jest także tak zwana "Brama Niebios", która formą przypomina wyłaniającego się zza chmur świętego Piotra. Znajduje się w niej także komora zwana "katedrą czasu".
Miejsce antycznych rytuałów Indian Majów. Zawierają spektakularne geologiczne formacje. Udekorowane są egzotycznymi węglowymi freskami wykonanymi około 800 roku p.n.e. Odkryte zostały przez farmera Barnabe Popa podczas wyrębu lasu pod pola uprawne.
Pierwotnie nazywane było "Chaltunha", co oznaczało "białe kamienie na wodzie". Obecna nazwa tłumaczona jest zaś na "wiedźmę na jeziornej wyspie". Zajmuje powierzchnię 105 km. Na jego największej wyspie znajduje się stolica departamentu El Peten miasto Flores.
Położone są nad nim ruiny o tej samej nazwie. Na jego środku znajduje się wyspa Popoxte (Toposhte) z dwoma piramidami i kilkoma mniejszymi budowlami Majów.
Małe jezioro nad którym zlokalizowane jest stanowisko archeologiczne Aguateca i Tamarindito. Połączone jest z licznymi kanałami w których pływają duże ilości krokodyli. Porastane jest gęsto przez mangrowia i stanowi żerowisko dla czapli nadobnych, kaczek i wężówek.
Mała wyspa na jeziorze Peten Itza. Zawiera małe zoo z różnymi gatunkami zwierząt, typowymi dla regionu El Peten (paki, bażanty, margaje, krokodyle). Skonstruowane są także betonowe zjeżdżalnie do jeziora.
Ruiny nad jeziorem Petexbatun. Otoczone są siecią kanałów, które znane są jedynie miejscowej ludności. W pobliżu zlokalizowany jest także stary, pochodzący z okresu Preklasycznego indiański most. Wzniesiony jest on z nieociosanych, dużych kamieni. W sąsiedztwie zlokalizowane są także otwory w ziemi zwane "lodówkami" (ze względu na pochodzący z nich świeży powiew powietrza).
Strategicznie położone nad brzegiem rzeki La Pasion, na wysokości 220 m.n.p.m. Rozciąga się na trzech oddzielonych wąwozami wzgórzach. W późnym Klasyku było ważnym centrum handlowym. Jego nazwa pochodzi od uznanych przez Majów za święte drzew puchowców (La Ceiba). Wyróżnia się kamiennymi stelami oraz okrągłą świątynią Jaguara, której konstrukcja zdradza wpływy kultury Tolteków. Odkryte zostało w 1892 roku przez Federico Artesa. Pierwsze prace badawcze rozpoczął w 1895 roku Teobert Maler, który w 1902 opublikował jego pierwszą mapę. Wśród innych archeologów odwiedzających to miejsce byli: Sylvanus Morley (1914, 1915), Francisco Villacorta (1928, 1930), Richard Adams (1961), Ian Graham (1967). Główne prace archeologiczne przeprowadzone zostały w latach 1964 - 1968 przez naukowców z Muzeum Uniwersytetu w Harvardzie. W 1985 roku zadeklarowane zostało Parkiem Archeologicznym.
Wcześniejsza nazwa Caribe. Znajduje się w tropikalnym lesie, na wysokości 150 m.n.p.m. Składa się z 492 kopców oraz kilku trójkątnych platform. Wyróżnia się Piramida Elfa oraz otaczające główny plac mury obronne. Ruiny odkryte zostały w 1954 roku przez braci Jose Maria i Lisandro Floresa. W 1960 roku dzięki przepływającym opodal dwóm źródłom nazwane zostały obecną nazwą Dos Pilas (dwa koryta). W 1970 roku zadeklarowane zostały pomnikiem narodowym.
Odkryte zostały w 1926 roku. Ich największy okres świetności przypadł na lata 150 p.n.e. - 150 n.e. Najprawdopodobniej było to pierwsze większe miasto w świecie Majów. Tworzą go dwie masywne piramidy: Tygrysa (część zachodnia, 70 m.n.p.m. - największa jaką kiedykolwiek wybudowali Majowie) oraz Danta (część wschodnia).
Zawiera kilka architektonicznych struktur z licznymi stelami, na których wygrawerowane są ważne historycznie informacje. Wyróżniają się pokryte hieroglifami klatki schodowe i boisko do piłki nożnej.
Stanowisko archeologiczne w granicach rezerwatu San Miguel-La Pelotada-El Zots. Całkowicie zarośnięte jest roślinnością. Jego nazwa oznacza nietoperza.
Położone 10 km na południe od El Mirador. Jako miasto szczególnie rozwijało się w środkowym Preklasyku. Było pierwszym ważnym centrum w świecie Majów. W listopadzie 1992 roku odnaleziono tam dużych rozmiarów maskę Majów.
Znane są z kolekcji 15 steli (trzy z nich datowane są na lata 771, 810 i 849 n.e.). Wyróżnia się także pałacową budowlą z 40 pomieszczeniami.
Położone jest na granicy styku Gwatemali, Belize i Meksyku. Odkryte zostało w 1962 roku. Szczyt rozwoju przeżywało w okresie Preklasyku. Zawartych jest w nim ponad 500 struktur. Największa świątynia tego miejsca określana jako AIII góruje 47 metrów nad poszyciem lasu. W strukturze ruin odnaleziono m.in. pokryte pięknym stiukiem dzbany na kakao.
Znajdują się w obrębie Parku Narodowego Tikal. Wyróżnia się stromymi, schodkowymi piramidami. Pierwsi mieszkańcy osiedlili się w 700 roku p.n.e. W 1848 roku odkryte zostało przez ekspedycję Modesto Mendeza. W 1881 roku Alfred Maudsley sporządził ich dokumentację fotograficzną. W 1951 roku armia wybudowała tam lotnisko. W latach 1956-1984 prace badawcze prowadzili archeolodzy z Uniwersytetu w Pensylwanii oraz Gwatemalskiego Instytutu Antropologii. W 1979 roku UNESCO uznało go za miejsce światowego dziedzictwa.
Położonych jest w nich około 4.000 struktur. Centralną część stanowi tzw. Wielki Plac (miejsce ceremonii religijnych), na którym wybudowane są dwie świątynie: Pierwsza (Świątynia Wielkiego Jaguara, 44 metry wysokości), Druga (Świątynia Masek, 38 metrów) oraz Północne i Centralne Akropolis. Na placu Zachodnim wyróżniają się świątynia Trzecia (Świątynia Szamana) o wysokości 55 metrów (nadal porośnięta przez dżunglę) oraz świątynia Czwarta (Świątynia Dwugłowego Węża) z 741 roku (64 metry wysokości).
W Południowym Akropolis znajduje się 58-metrowa, wzniesiona około 700 roku świątynia Piąta. Zaprojektowany jest też Plac Siedmiu Świątyń. Innymi znanymi budowlami Tikal są m.in. tzw. Zaginiony świat (El Mundo Perdido - kompleks 38 struktur, w tym 32-metrowa Wielka Piramida) oraz świątynia Szósta (tzw. Świątynia Inskrypcji z napisami z 766 roku). Przed tą ostatnią ustawiona jest datowana na rok 736 Stela 21.
Tikal posiada dwa muzea: Muzeum Litico (z rzeźbionymi stelami, kamieniami i wielką mapą przedstawiającą Tikal z okresu Klasycznego) oraz Muzeum Tikal z rzeźbionymi jadeitami, kościami i muszlami.
Ich nazwa oznacza "8 kamieni". Miejsce zaludnione zostało około 300 lat p.n.e. Stanowiło ówczesne ważne centrum astronomiczne. Wyróżnia się dwoma ustawionymi na przeciwko siebie piramidowymi budowlami ze schodami wychodzącymi na wszystkie 4 strony świata. Ich wnętrza przedstawiają wąskie korytarze i wysokie sufity. Zlokalizowana jest tam również duża kolekcja steli, z których najstarsza pochodzi z 328, a najmłodsza z 889 roku. Mieszkańcy znani byli z wyrobu wyjątkowo pięknych waz i dzbanów. Do dzisiaj do ruin ściągają pielgrzymki potomków Majów, którzy w tzw. dniach Equinox i Solstice (kiedy słońce wstaje nad kompleksem budynków E VII), składają tam ofiary.
Jedna z niewielu ruin w której zachowała się infrastruktura miejska. Ze względu na kolor jadeitów, które sprowadzane były do miasta w dużych ilościach, nazywane było "zieloną wodą". Panuje przekonanie, że było to pierwsze miejsce, w którym budowano domy ustawione na przeciwko siebie. Największą budowlą jest obserwatorium astronomiczne. Ruiny położone są nad jeziorem o tej samej nazwie. Wyróżniają się poza tym kolumnową świątynią, terasami, pałacami i podwójnym akropolis.
Departament z przepięknymi wodospadami. Pierwszy port pacyficzny kraju, który wykorzystywany był już zapewne w XVI wieku przez Pedro de Alvarado. Jego znaczenie spadło w 1853 roku po założeniu portu San Jose.
(4.200). Miasteczko położone na wysokości 165 m.n.p.m. Na głównym placu ustawione są kościół, ratusz, posąg Bogini płodności oraz Muzeum Ruben Chevez van Dorne. W tym ostatnim na ścianach namalowane są sceny z życia Olmeków, a wewnątrz prezentowane są znaleziska archeologiczne (m.in. jadeitowa maska). Na przedmieściu zlokalizowane jest stanowisko archeologiczne Monte Alto. Wykopane zostały na nim wykonane przez Olmeków wielkie, kamienne głowy.
Odznacza się 100-letnim drzewem puchowcem, pod którym odbywa się tradycyjny targ.
Jeden z najważniejszych portów w kraju. Założony został w 1982 roku. Okazjonalnie obsługuje ruch promowy.
(14.000). Pierwszy port przeładunkowy kraju. Założony został w 1853 roku. Na wschód od niego ciągną się równolegle do wybrzeża kanały Chiquimulilla.
Miasteczko położone na wysokości 356 m.n.p.m. Na okolicznych polach trzciny cukrowej znajduje się duża ilość rzeźbionych kamiennych głów. Wyróżnia się tam duże centrum ceremonialne Bilbao (przezywane Las Piedras). W 1880 roku wywieziono z niego za granice (m.in. do Niemiec) duże ilości kamiennych monumentów. Prócz tego kamienne rzeźby oglądać można na dwóch prywatnych finkach: El Baul i Las Illusiones.
Mieszkańcy są potomkami Pipilów. Na głównym placu miasta ustawionych jest kilka rzeźbionych głów oraz uważany przez niektórych za najbrzydszy w kraju, cementowy budynek ratusza.
Jest mieszanką szczytów, równin, dolin, dżungli i lasów. Na jego terenie bierze swój początek 13 źródeł. Głównie zamieszkiwany jest przez Indian ze szczepu Mam.
Miasteczko składające się w zasadzie z dwóch głównych ulic. Kobiety noszą tradycyjne granatowe spódnice i huipiles w kolorowe paski na gładkim białym tle. Wyróżniają się również charakterystycznymi nakryciami głowy.
W XVII-wiecznym kościele znajduje się pochodząca z około 1570 roku srebrna statua Dziewicy Candelaria. W mieście znajduje się ponadto mnóstwo oferujących gliniane wyroby sklepików.
Wyróżnia się kolonialnym kościółkiem. W środy i niedziele, na zacienionym drzewami placu La Ceiba odbywają się targi.
W jego obrębie od czasów przedkolumbijskich znajdowało się wiele kopalń soli. Zamieszkujący go Indianie ze szczepu Chuj uważali słońce za Boga Ojca i księżyc za Boginię Matkę. Suknie kobiet mają wzory gwiazd i słońca.
(2.000). Położone jest w stromej, otoczonej górami Cuchumatanes dolinie, na wysokości 2.450 m.n.p.m. Jedną z jego większych atrakcji są noszone przez mieszkańców tradycyjne stroje. Kobiety przywdziewają wiśniowe, bogato zdobione spódnice (cortes) oraz ciemnoniebieskie bluzki (huipiles). Mężczyźni zaś noszą biało-czerwone, pasiaste spodnie i białe, bawełniane koszule w bardzo drobne kolorowe paski. Mówi się o nich, że są najbardziej obfotografowanymi (przez turystów) mieszkańcami Gwatemali.
W soboty odbywa się tradycyjny targ miejski. Miasto znane jest także z odbywających się corocznie 1 listopada wyścigów konnych, które połączone są z całotygodniowym świętowaniem. Podawane są wówczas tradycyjne, lokalne potrawy, a także odbywają się pokazy tańców w maskach. Podczas świąt Bożego Narodzenia mieszkańcy organizują parady, w których niosą postacie świętego Józefa i Marii.
Miasteczko położone w górskiej przełęczy. Urodziła się w nim laureatka pokojowej nagrody Nobla Rigoberta Menchu.
Miasteczko u ujścia rzeki Rio Dulce nad zatoką Amatique. W XVI wieku, na jego miejscu znajdowała się pierwsza europejska osada Nito.
Forteca w formie średniowiecznego zamku, położona u wejścia do jeziora Izabal od strony Morza Karaibskiego. Wzniesiona została w XVI wieku przez Hiszpanów w celach zapobieżenia dalszym atakom piratów brytyjskich, którzy poprzez rzekę Rio Dulce łupili osady położone nawet kilkadziesiąt kilometrów od wybrzeża oraz grabili karawany mułów.
Miasto na zachodnim brzegu jeziora Izabal. Jego imię pochodzi najprawdopodobniej z czasów, kiedy brytyjscy piraci podpływali z Morza Karaibskiego rzeką Rio Dulce do jeziora Izabal i w miejscu El Estor dokonywali uzupełniania zapasów żywnościowych. Piraci mieli nazywać to miejsce "magazynem" (po angielsku the store).
Ma nowoczesny Centralny Park na którym ustawione jest dużych rozmiarów akwarium z 4 aligatorami. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych w jego obrębie funkcjonowały kopalnie niklu.
Miasto na północnym brzegu rzeki Rio Dulce. Przechodzi przez niego droga z departamentu El Peten. Poprzez 3-metrowy, cementowy most, połączone jest z przeciwległym miastem El Relleno. Miejscowi niejednokrotnie określają oba te miejsca mianem Rio Dulce.
Jezioro przepływowe, którego powierzchnia wynosi 62 km. Usiane jest licznymi wysepkami. Jego brzegi porośnięte są przez namorzyny. W jego obrębie położony jest Biotop Chocon Machacas. We wschodniej części znajduje się bezludna wysepka Cayo Grande, na której znajdują się duże ilości tukanów.
Największe jezioro Gwatemali. Pojawiają się w nim tarpony i rekiny bydlęce. Na jego zachodnim brzegu znajduje się zabagnione ujście rzeki Polochic. Dookoła wyróżniają się gorące źródła, wodospady i jaskinie. Okolice zamieszkiwane są przez tukany, manaty, żółwie, iguany i aligatory. Dookoła występuje znaczna ilość drzew mango, awokado, ananasów. Kilkanaście lat temu, u wybrzeży wydobywane były rudy niklu.
(5.500). (Niegdyś nazywane La Buga). Karaibskie miasto u ujścia rzeki Rio Dulce, zaludnione przez ludność Garifuna około 1795 roku. Przez lata był portem wywózki kawy. Dominujeą w nim muzyka reggae, dźwięki marimby i zapach kokosowego chleba. Wyróżnia się piaszczystymi ulicami i drewnianymi domami z żelaznymi balkonikami. W jednym z nich znajduje się Muzeum Garifuna. Prezentowane są w nim przedmioty tradycji i kultury Garifunas, a także sprzedawane kasety z lokalną muzyką. Do miasta nie prowadzi żadna droga lądowa.
Najbardziej na północ wysunięty punkt zatoki Amatique. Występują na nim duże ilości fregat.
Jako miasto założone zostało około 250 roku p.n.e. przez Majów ze szczepu Putun, którzy przywędrowali tam z północy (z Jukatanu). Początkowo znajdowało się pod wpływem i w zależności od honduraskiego miasta Copan. Po roku 737 samo zaczęło stanowić główne centrum regionalne.
Wyróżnia się w nim wielki plac z drzewami jocote, drzewami kapokowymi, palmami i figami. Zlokalizowane są przy nim zrujnowana piramida i akropolis. Ustawionych jest tam też 9 najwyższych na świecie, rzeźbionych w postacie władców steli (największa z nich ma 11 metrów i 65 ton wagi). Na boisku piłkarskim ustawionych jest 6 globusokształtnych kamiennych bloków w zoomorficzne wzory (żab, żółwi i jaguarów).
W 1840 roku amerykanin John L. Stephens starał się kupić niszczejące ruiny na własność, jednak do zakończenia transakcji nigdy nie doszło. W latach 1881-1894 prowadzone były prace wykopaliskowe pod przewodnictwem Alfreda P. Maudslaya. W latach 30-tych Uniwersytet Pensylwanii w USA kontynuował prace renowacyjne.
Siedem spektakularnych wodospadów, 5 kilometrów na południe od Livingstone. Na dole każdego z nich znajduje się jeziorko.
Departament poprzecinany jest siatką uskoków. Na jego terytorium znajduje się 181 formacji wulkanicznych, więcej niż w jakimkolwiek innym departamencie kraju.
Jedyny gejzer Gwatemali.
Jezioro na granicy gwatemalsko-salwadorskiej.
(1.544 m.n.p.m.). Jego stoki pokrywają bazaltowe pokrywy lawowe. Pełno jest wulkanicznych dziur.
(1.027 m.n.p.m.). Najmniejszy wulkan Gwatemali. Nie ma wykształconego wyraźnego krateru. Stożek zawiera bazaltowe porfiry, które powstały na skutek parowania bardzo płynnej magmy.
(1.291 m.n.p.m.). Wyróżnia się największymi pokładami obsydianów (w tym czerwonych) w całej Ameryce Północnej. Niegdyś tubylcy wykonywali z nich broń i biżuterię.
(1.070 m.n.p.m.). Jego stoki pokryte są długimi, wyżłobionymi przez lawę korytarzami. Jego nazwa oznacza w tłumaczeniu węża i ma związek z niespotykaną ilością tych gadów na jego stokach.
(1.680 m.n.p.m.). Jego nazwa w języku Majów oznacza "miejsce z dużą ilością Moskitów". W pobliżu zlokalizowany jest jedyny gejzer Gwatemali Los Ausoles.
Ma najstarsze kolonialne budynki w kraju.
Znajduje się w nim największy sad w kraju (zwany "sadem Ameryki Środkowej"). Od 27 - 29 czerwca odbywają się tradycyjne targi. W pobliżu znajdują się termalne fontanny Aquas Amargas i Los Vahos.
Zlokalizowana jest tam najstarsza i największa fabryka tekstyliów w kraju. Produkowane są w nim również wyroby z dmuchanego szkła. 15 września odbywa się tradycyjny targ.
Miasteczko na wzgórzu pomiędzy plantacjami kawy i kauczuku. Przedzielone jest rzeką Samala od miasta Zunil. Od 11 - 15 sierpnia odbywa się festiwal, którego głównym elementem są przyciągające zainteresowanych z całej Gwatemali i Meksyku targi rolnicze.
Zbudowany jest w niej kościół San Jacinto z 1532 roku (pierwszy jaki wybudowany został w królestwie Gwatemali). Mieszkańcy znani są z przyrządzania napoju rompopo (zmieszane rum, mleko, jaja, cukier i dodatki), alkoholowej "zupy owocowej" oraz z techniki farbowania ubrań (ikad).
(3.000). Miasto położone 2.610 m.n.p.m., w dolinie Quezaltenango. W piątek organizowany jest prawdopodobnie największy w Ameryce Środkowej targ. Sprzedaż na nim odbywa się już od godziny 4 nad ranem. Na obrzeżach miasta, na polach zlokalizowany jest targ zwierząt, na którym sprzedawane są głównie zwierzęta domowe. Miasto wyróżnia się brukowanymi ulicami. Na centralnym placu ustawiony jest kościół i ratusz.
(3.197 m.n.p.m.). W latach 1785 i 1821 z jego stożka wydobywał się dym. Z jego podstawy wypływają gorące Źródła Georginas.
(2.900 m.n.p.m.). Posiada dobrze uformowany zalesiony stożek. W centrum krateru, na wysokości 2.712 m.n.p.m. położone jest obszerne (500-metrów szerokości) jezioro. Dziś jezioro jak i sam krater wykorzystywane są przez potomków Majów, którzy odprawiają tam ceremonialne rytuały. 40 dni po Wielkanocy przynoszą nad brzeg kwiaty i konstruują z nich ołtarze, które zaraz potem puszczają na wodę przy akompaniamencie fletów i bębnów.
(3.772 m.n.p.m.). Ma perfekcyjny stożek. Miejscowi nazywają go Gagxanul, co oznacza "nagą górę". Porastają go częściowo lasy sosnowe. Jego największa katastrofalna erupcja miała miejsce 24 października 1902 roku, kiedy kolumna popiołu wystrzeliła na 30 kilometrów w górę. Potoki lawy popłynęły wówczas na odległość 9 kilometrów. Wskutek tego, miasto Quetzaltenango pokryte zostało metrowej grubości pyłem.
(2.510 m.n.p.m.). Powstał w wyniku erupcji wulkanu Santa Maria w 1902 roku. Uważany jest za jeden z 10 najbardziej aktywnych wulkanów świata. Jego piroklastyczne potoki lawy dwukrotnie niszczyły miasteczko El Palmar. Pod jego krater dojechać można samochodem.
(3.370 m.n.p.m.). Posiada 7 szczytów, i dlatego nazywany jest "siedmioma uszami" (szczyty przypominają z lotu ptaka uszy).
(6.000). Położone jest na wysokości 2.076 m.n.p.m. w dolinie otoczonej stromymi wzgórzami. Założone zostało w 1529 roku jako Santa Catarina Zunil. W poniedziałki odbywają się w nim targi warzyw. Wyróżniają się nakryte czerwonymi dachami domki z cegieł adobe. Na głównym placu znajduje się kolonialny kościół ze srebrnym krzyżem na ołtarzu. Kobiety noszą purpurowe huipiles i jasne szale. W mieście panuje kult Maximona, któremu mieszkańcy składają ofiary w postaci papierosów, rumu i świeczek. Rokrocznie, 27 października odbywa się Festiwal Maxima (San Simona), podczas którego figurka przenoszona jest do innego wybranego mieszkania. 25 listopada natomiast ma miejsce festiwal Santa Catarina Alejandro (oficjalnego świętego patrona miasta).
Gorące źródła wypływające z wulkanu Cerro Quemado. Otacza je gęsta ściana roślinności, głównie paproci i winorośli. Zlokalizowana jest tam statuetka greckiej Bogini.
Port pacyficzny. W XVIII wieku główny punkt przeładunkowy kawy. Obecnie główny port połowu krewetek. Otaczają go czarnopiaszczyste plaże.
Ich nazwa oznacza "stojący kamień". Ponad 100 znajdujących się tam budowli przejawia wpływ Indian Olmeków. Znaleziono w nich kilka zadziwiających steli. Najstarsza z nich pochodzi z 126 roku. Wokół dwóch pozostałości platform - świątyń, znajdowane były różnego rodzaju rzeźby (żaby, aligatory). Największym znaleziskiem jest głowa bogatego przedstawiciela Olmeków z nadętymi policzkami.
(4.092 m.n.p.m.). Drugi najwyższy wulkan kraju. Jego stoki pokryte są andezytami i jasnokolorowymi hyperstenami. Jego erupcje zanotowano w latach 1855 i 1949. Jest łatwy do wspinaczki.
Przejście graniczne połączone mostem nad rzeką Rio Suchiate.
Departament Guatemala
Cerro Chino
Jezioro Amatitlan
Wulkan Pacaya
Departament Sacatepeguez
Ciudad Vieja
Jocotenango
San Antonio Aquascalientes
San Felipe de Jesus
Santa Maria de Jesus
Santiago Sacatepequez
Wulkan Acatenango
Wulkan Aqua
Wulkan Fuego
Wzgórze Cerro de la Cruz
Departament Alta Verapaz
Jaskinie Languin
Panzos
San Cristobal Verapaz
San Pedro Carcha
Semuc Champey
Tactic
Departament Baja Verapaz
Cubulco
Rabinal
San Jeromino
San Miquel Chicaj
Departament Chimaltenango
Comalapa
Ruiny Iximche
Ruiny Mixco Viejo
San Andres de Itzapa
Santa Apolonia
Tecpan
Departament Quiche
Chajul
Chichicastenango
Joyabaj
Nebaj
Ruiny K`umarcaaj
Sacapulas
San Juan Cotzal
Departament Chiquimula
Esquipulas
Wulkan Ipala
Wulkan Quetzaltepeque
Departament El Progreso
San Agustin Acasaguastian
Departament El Peten
Jaskinia Actun Kan
Jaskinie Naj Tunich
Jezioro Peten Itza
Jezioro Yaxha
Jezioro Petexbatun
Petencito
Ruiny Aguateca
Ruiny Ceibal
Ruiny Dos Pilas
Ruiny El Mirador
Ruiny El Naranjo
Ruiny El Zots
Ruiny Nakbe
Ruiny Nakum
Ruiny Rio Azul
Ruiny Tikal
Ruiny Uaxactun
Ruiny Yaxha
Departament Escuintla
Iztapa
La Democracia
Palin
Puerto Quetzal
San Jose
Santa Lucia Cotzulmalguapa
Departament Huehuetenango
Aguacatan
Chiantla
Sacapulas
San Mateo Ixtatan
Todos Santos Cuchumatanes
Uspantan
Departament Izabal
Buena Vista
Castillo de San Felipe
El Estor
Fronteras
Jezioro El Golfete
Jezioro Izabal
Livingstone
Przylądek Monabique
Ruiny Quiriqua
Wodospady Las Siete Altares
Departament Jutiapa
Gejzer Los Ausoles
Jezioro Guija
Wulkan Amayo
Wulkan Culma
Wulkan Ixtepeque
Wulkan Las Viboras
Wulkan Moyota
Departament Quetzaltenango
Almolonga
Cantel
Coatepeque
Salcaja
San Francisco de Alto
Wulkan Cerro Quemado
Wulkan Chicabal
Wulkan Santa Maria
Wulkan Santiaguito
Wulkan Siete Orejas
Zunil
Źródła Georginas
Departament Ratalhuleu
Champerico
Ruiny Abaj Takalik
Departament San Marcos
Wulkan Tacana
Tecun Uman